Dinsdag 6 september 2022

De zon stond al weer hoog aan de hemel toen we aan ons ontbijt zaten. De magen worden goed gevuld, want er staat weer een pittige dag op het programma. Vandaag zetten we koers naar het meest zuidelijke punt van onze fietsweek. Er wordt vertrokken in 2 groepen, dit ook voor onze eigen veiligheid. Sommige wegen zijn druk met het verkeer, maar de Sloveense automobilisten zijn wel fietsvriendelijk en passeren de groep op gepaste afstand. De route van vandaag liep vooral op grotere en drukke wegen. Er wordt daarom meestal achter elkaar gefietst. Overigens is dit ook “verplicht” in Slovenië. Vrij snel na het vertrek konden we een beetje cultuur snuiven door een kasteel in de rotswand te bekijken. Er werden wat foto’s gemaakt en doorgestuurd naar het thuisfront om wat indruk te maken. Na ca. 55 km was de routesplitsing tussen de korte en de lange route. De snellere jongens bleven de lange route volgen, terwijl de andere groep opgesplitst werd. Een voor de lange en een voor de kortere route. Elke groep heeft zelf een pauzeplek opgezocht. De groepen die de langere route bleven fietsen zouden de landsgrens met Kroatië over gaan. Daar heb je uiteraard een paspoort voor nodig. Helaas had daar niet iedereen aan gedacht. De 2^e groep kwam uit bij de 1^e groep, die druk aan het overleggen waren. Zij waren al bij de grens geweest, maar werden terug gestuurd. Helaas dus niet door Kroatië. In de 2^e groep zat er ook een tussen zonder paspoort. Er werden 2 nieuwe groepen gevormd, een bleef de route volgen. De andere groep moest een alternatief zoeken. Met de hulp van Thijs en Rob werd het probleem opgelost. Er werd een nieuwe route gemaakt door Slovenië. De groep ging weer naar de grens met Kroatië toe. De grenswacht zal wel gedacht hebben, daar komen ze weer. Maar zonder probleem konden we de grens passeren. Er werden wat foto’s gemaakt om dit ook vast te leggen. De kwaliteit van de wegen in Kroatië zijn minder dan in Slovenië, maar goed te fietsen. Toch weer een ander land dan wat we gewend waren. Mark wilde nog een mooie foto maken van een waterval. Ook hier heeft het niet meer zoveel geregend, dus Huib riep al dat het alleen maar “pof” was. De grenspost van Slovenië was wat vriendelijker. Hij vroeg waar we vandaan kwamen. Alleen Holland roepen was al voldoende om door te kunnen rijden. We kwamen al vrij snel in de buurt van het Barbara Beach hotel bij de Adriatische zee voor onze volgende overnachting. Alle groepen arriveerden ongeveer gelijktijdig bij het hotel. Het wasje werd snel gedaan en sommigen namen daarna een duik in de zee. Het diner was in ons hotel en daarna aan de bar nog even bijbabbelen over de belevenissen van vandaag.