Maandag 5 september 2022

Na een heerlijke nacht in het City Hotel in Ljubljana kon er aangeschoven worden voor het ontbijtbuffet. Maar niet voordat de mechanische mankementen aan de fiets hersteld waren, zodat iedereen weer zonder zorgen op pad kon gaan. Het buffet had voor ieder wat wils, dus er waren geen chagrijnige gezichten deze morgen. Bij vertrek werd er besloten om allemaal dezelfde route te rijden. Om de groepsgrootte beperkt te houden werd er besloten om in 2 groepen te rijden. Gelukkig was er een ‘vrijwilliger’ om de groepen gelijk te houden.

De route leidde ons uit het stadse Ljubljana en ging via verschillende dorpjes door een glooiend landschap. Op het moment dat we dachten dat het een makkelijke dag zou worden werd er aan de eerste klim begonnen. Dat hebben we geweten… Deze grillige klim werd op de verschillende gps apparaten als redelijk te doen aangegeven (8km a 7%), maar de realiteit was anders. Na een steil begin werd er een afdaling ingezet voordat aan het middenstuk kon worden begonnen. De weg nam stijgingspercentages aan waar Hein van zou gaan watertanden. Echter waren er in deze groep een groot aantal renners die liever de fiets aan de boom zouden hangen. Hele stukken boven de 22% is voor een clubje uit Nederland ook gewoon te gortig. Gelukkig kwam iedereen boven. Het vervolg van de klim (12%) viel in vergelijking met deze passage reuze mee en voor we het wisten zaten we al weer in de afdaling.

Na een mooie passage door een van de valleien die Slovenië rijk is werd er aan de 2^e klim van de dag begonnen. Met de gedachte nog bij de steile stukken van de morgen werd er rustig aangevangen. Echter bleek al snel dat deze klim meer in het straatje van de Velo mannen lag. Een mooie gelijkmatige klim was het geval. Boven aangekomen dus ook enkel vermoeide, maar blije gezichten.

Bij de lunchplek kwamen de groepen bijeen en kon er even teruggekeken worden op de belevenissen van de ochtend. De ene groep had nog een steilere berg gehad dan de ander al was de route toch echt gelijk. Toen Rob eindelijk zijn koffie ophad kon de eerste groep weer vertrekken voor het 2^e deel van de rit. Hier werd voor een groot deel de doorgaande weg gevolgd, inclusief wegwerkzaamheden (strade Bianchi), maar verder was dit niet het mooiste stuk Slovenië. De route leidde ons naar Postojna. Zoals ons door de aangeschoten dorpsgek tijdens de lunch werd verzekerd heeft dit dorp de mooiste grotten die je je voor kunt stellen en zonder een bezoek zou je Slovenië niet gezien hebben. Bij aankomst bleek het inderdaad een toeristische trekpleister waar de efteling bij zou verbleken, maar voor de Velo mannen was een terrasje met een goede fles bier meer dan voldoende. Alweer een mooie dag in het zadel.